Dit is mijn leven.

Als ik terugdenk aan mijn kindertijd, dan voel ik vooral warmte. Geen luxe of grootse dingen, maar een thuis vol liefde, gezelligheid en… heel veel dieren. Ik groeide op in Oud Gastel, samen met mijn ouders, mijn broer en drie zussen. Ik was de jongste van het stel, en dat voelde vaak als iets bijzonders. Er werd goed op me gelet, maar ik had ook veel ruimte om te dromen, te spelen en vooral om mezelf te zijn.

Thuis was het nooit saai

Ons huis was allesbehalve stil – het was eigenlijk één grote gezellige dierentuin. We hadden honden, katten, soms zelfs puppy’s. Knuffelen met de dieren was voor ons heel normaal, en ik hield daar zielsveel van. Twee honden waren voor mij extra speciaal: Sandy, mijn lieve labrador, en Seera. Ze waren mijn maatjes, mijn troost, mijn vreugde. Ik mis ze nog steeds.

De dieren hoorden gewoon bij ons gezin. En elke pup die werd geboren voelde als een klein wonder.

Vader en moederliefde

Mijn vader was af en toe streng – dat zal ik niet ontkennen. Maar hij had zijn hart op de juiste plaats. Hij wilde dat we goed terechtkwamen, en zijn manier van zorgen zat in de regels, de bescherming en zijn harde werk.

Mijn moeder was en is een vrouw met veel gevoel. Warm, zorgzaam, en altijd bezig voor anderen. Zij was toen huismoeder, zonder rijbewijs, maar dat weerhield haar er niet van om ons mee op avontuur te nemen. Lopend, met de fiets, de bus, trein of zelfs de scooter – niks was te gek als het betekende dat wij iets leuks konden doen.

Altijd gezelligheid, ook met weinig

We hadden niet veel nodig om gelukkig te zijn. Het ging om de momenten. We maakten veel uitstapjes: naar speeltuinen, dierentuinen, pretparken en af en toe zelfs naar de zee. Mijn moeder zorgde ervoor dat er altijd iets leuks te doen was – al was het maar een ijsje halen of een middagje picknicken.

En dan die feestdagen…

Sinterklaas was een waar spektakel: we gingen naar de intocht, strooiden met pepernoten en deden aan “klomp uithalen” – een traditie waarbij de hele vloer en tafel vol lag met cadeautjes. Het was echt magisch.

Kerstmis betekende samen zijn, lekker eten en gezelligheid. Geen stress, maar warmte.

Mijn verjaardagen waren echte feestjes, compleet met kinderfeestjes, slingers en taart.


Dankbaar voor een beschermde jeugd

Wat ik het meest waardeer aan mijn kindertijd, is hoe mijn ouders ons altijd hebben beschermd. Niet alleen tegen de grote, enge dingen van de wereld, maar ook tegen kleine zorgen. Ze leerden ons wat goed en minder goed was – met liefde, met geduld, en met het hart op de juiste plaats.


—

Mijn jeugd was geen sprookje – maar het voelde vaak wel zo

Ik ben dankbaar voor de manier waarop ik ben opgegroeid. Tussen de dieren, de mensen die om me gaven, en de momenten die toen klein leken, maar nu groot zijn in mijn herinnering.