Er zijn van die momenten in het leven waarop je voelt: nu begint er iets nieuws. Dat gevoel had ik toen we de sleutel kregen van ons nieuwe huisje. Een knus plekje, helemaal van ons. Klein, maar fijn. Alles klopte. De muren, de geur van fris geverfde kamers, de nieuwe vloer die kraakte onder onze voeten – het voelde meteen als thuis.
We hadden het huis met liefde ingericht. Elk hoekje vertelde ons verhaal. De gordijnen die ik zelf had uitgezocht, de foto’s aan de muur, het speelhoekje voor de kinderen. Alles was zoals we het wilden. En het mooiste? We hadden ons vorige huis goed kunnen verkopen, waardoor er wat ruimte kwam. Niet alleen financieel, maar ook in ons hoofd en hart. We konden ademhalen. Plannen maken. Genieten.
—
✨ Vakantie vol Verwondering
Het was zomervakantie – de perfecte tijd om herinneringen te maken. Eén van de eerste uitjes: de Efteling. Wat een sprookjesachtige wereld. We liepen hand in hand over de kronkelige paadjes, met op de achtergrond het zachte geluid van draaiorgelmuziek. De kinderen keken hun ogen uit. Eerst samen in de zweefmolen – de wind in ons haar, het gelach van de kinderen galmde door de lucht. Daarna het reuzenrad, waar we hoog boven het park uit konden kijken.
We dwaalden door de Droomvlucht, waar het leek alsof we even in een andere wereld waren. Kabouters, elfen, betoverde kastelen. En dan die show in het Sprookjesbos – GI-GA-GANTISCH mooi. De ogen van de kinderen glinsterden. Mijn hart ook.
We gingen ook naar Diergaarde Blijdorp. Daar stonden we oog in oog met statige giraffen, slingerende apen, indrukwekkende neushoorns en machtige olifanten. Ronaldo stond met open mond te kijken, terwijl Angelina vol vragen zat. “Mama, slapen olifanten staand?”
🛍 Shoppen & Samen Zijn
We namen de tijd om gewoon even… samen te zijn. Winkelen, ijsjes eten, eindeloos door de stad slenteren. Kleine dingen die zó groots voelden. Het voelde alsof we de tijd hadden stilgezet. Even geen haast. Geen zorgen. Alleen wij.
—
🌊 Midweekje aan Zee
Voordat ik aan mijn nieuwe baan zou beginnen, boekten we een midweek bij Tulp aan Zee, een camping met een gouden randje. Rust, ruimte, frisse zeelucht.
We gingen op avontuur naar Volendam. De kinderen giechelden toen we oude klederdracht aantrokken voor een foto. En daar, aan de haven, zagen we een enorm schip – indrukwekkend groot. We droomden even weg bij het idee van reizen, varen, vrij zijn.
En ja, we gingen zelfs op zoek naar het huis van Jan Smit. Gewoon, voor de lol. Gewoon, omdat het kon. We voelden ons weer even jong, onbevangen, verliefd.
—
🤒 Van Zonneschijn naar Ziek
Helaas sloeg het weer om. Niet buiten – maar in ons gezin. In de nacht werd Ronaldo ineens flink ziek. Aan de achterkant kwam alles eruit. Kort daarna moest ook Angelina overgeven. Mijn moedergevoel zei direct: dit klopt niet.
Gelukkig had ik coronatesten bij. Twee streepjes. Bij allebei. Positief. Mijn hart zonk. Niet uit angst, maar uit teleurstelling. We zouden naar huis moeten. De midweek werd abrupt afgebroken.
Thuis belde ik meteen de Jumbo, waar ik die maandag zou beginnen. Maar ja – coronaregels. Als één iemand besmet is, moet het hele gezin in quarantaine. Gelukkig toonden ze begrip. Mijn start werd uitgesteld.
—
👩💼 Nieuwe Start als Caissière
Toen ik eindelijk mocht beginnen, voelde het spannend. Maar wat werd ik warm ontvangen! Collega’s hielpen me, namen de tijd, gaven complimenten. Ik voelde me gezien. Het was fijn om weer onder de mensen te zijn. Even niet alleen maar mama zijn, maar ook gewoon… ik.
—
👶 Kleine Meisjes Groeien Snel
Rivyaina ging naar de peuteropvang. En hoewel ik wist dat het goed was – voor haar én voor mij – brak het toch een beetje mijn hart om haar daar achter te laten. Ze is zo’n lief meisje. Zacht. Teder. Ik wilde haar eigenlijk geen seconde missen.
Maar wat ging het ineens snel! Ze begon te brabbelen, stapjes te zetten, zichzelf omhoog te trekken. Ze groeide, ontwikkelde, bloeide. En ik stond erbij, met tranen van trots.
Voor haar tweede verjaardag maakte ik haar allereerste traktatie. Kleine zakjes met lekkers, lintjes, glitters. Ze deelde het uit als een grote meid.
—
🎉 Mijn 30e Verjaardag
Op 4 juni werd ik 30. Een mijlpaal die ik groots wilde vieren. Maar het liep anders. De mensen die ik had uitgenodigd, hadden andere plannen. Iedereen ging naar een ander feest. De teleurstelling sneed even door mijn hart.
Maar ik besloot mezelf niet te laten hangen. Samen met een lieve vriendin uit de straat en met Ronald trok ik naar datzelfde feest – en daar vierde ik alsnog mijn verjaardag. Mét muziek, dans, artiesten zoals Vieze Jack. Het werd een avond om nooit te vergeten.
—
🧊 Eén IJsblok in de Emmer
Bij de Jumbo klikte het met bijna iedereen. Bijna. Eén collega keek me vanaf dag één met argwaan aan. Ze gunde me mijn plekje niet. Waarom? Dat weet ik nog steeds niet. Haar houding deed pijn. Niet omdat ze belangrijk was, maar omdat ik het zó graag goed wilde doen.
Ik koos ervoor haar te negeren. Ze was tenslotte maar een collega. Al voelde de steek in mijn hart echt.
—
💌 En Hoe Gaat Het Nu?
Mijn verhaal is nog lang niet klaar. Het leven is geen sprookje, maar soms voelt het er verdacht veel als één. Soms is het magisch, soms pijnlijk, maar altijd écht.
Wil je weten hoe het verder gaat?
Blijf me volgen, abonneer je op mijn website, en laat een like achter als dit verhaal je raakte.
Dit is mijn leven. 
Plaats een reactie