Juni was een bijzondere maand, een maand die ik niet snel zal vergeten. Het was eindelijk zover: Angelina deed haar communie.
Die ochtend hing er een zachte spanning in huis. Terwijl de zon voorzichtig door de gordijnen scheen, hielp ik Angelina met haar make-up. Haar wangen kregen een subtiele blos, haar ogen glansden van trots. Haar haren vielen prachtig in golven langs haar gezicht en toen ze haar jurk aantrok… wauw. Het leek alsof ze uit een sprookje kwam. Mijn kleine meisje straalde als nooit tevoren.
In de kerk was het moment magisch. De geur van kaarsen, de zachte muziek en al die trotse blikken van familie en vrienden maakten de dienst onvergetelijk. Angelina zat daar met een glimlach die je hart verwarmde.
Na de dienst reden we naar het park. De zon stond hoog aan de hemel en de bomen gaven een speels spel van licht en schaduw. Tussen de bloemen en het groen maakten we foto’s – foto’s die niet alleen haar jurk lieten zien, maar vooral haar sprankelende ogen, vol geluk en trots.
Toen we thuiskwamen, stonden haar beste vriendinnen en onze familie haar al op te wachten. “Verrassing!” riep iedereen, en meteen vloog er confetti door de lucht. Angelina werd er helemaal in bedolven, en ze kon niet stoppen met lachen. Haar glimlach was zo aanstekelijk dat we allemaal straalden.
In de achtertuin was het feest compleet. Er stond een groot springkussen, de geur van versgebakken taart vulde de lucht en overal klonk gelach. De kinderen sprongen, renden en genoten, terwijl de volwassenen met koffie en taart in de hand trots toekeken. Het voelde alsof ons huis die dag een klein paradijsje was.
Maar zoals dat vaak gaat, na een dag vol indrukken en emoties, kwam in de avond de vermoeidheid en de vele prikkels eruit bij Angelina. Een traan, een zucht, en dan even die kleine armen om me heen. Een moment van ontlading, maar ook van nabijheid.
—
Vakantievoorpret
En toen… was het juli. De zomervakantie stond voor de deur. De kinderen telden de dagen af – zes weken lang geen school, maar tijd om te spelen, te ontdekken en samen te zijn.
Angelina en Ronaldo waren net terug van hun schoolreisje naar Drievliet, nog vol verhalen over achtbanen en lachsalvo’s. Rivyaina bleef die dag op school, maar luisterde ’s avonds met grote ogen naar de avonturen van haar broer en zus.
We waren ook trots, want alle drie de kinderen gingen naar de volgende groep:
Rivyaina naar groep 2
Angelina naar groep 5
Ronaldo naar groep 7
Spannend, maar vooral een mijlpaal. Ze groeien zo snel op.
—
Zes Weken Geluk
De laatste schooldag brak aan, en toen… vakantie! Zes weken om te genieten.
We hadden zwemabonnementen gekocht en brachten vele dagen door bij het zwembad. Het geluid van spetterende kinderen, het ijsje dat smelt in de zon, de geur van zonnebrandcrème – het hoorde allemaal bij die heerlijke zomerdagen.
Ons grote avontuur was de reis naar Roompot Bad Bentheim in Duitsland.
Wat een prachtig park! Tussen de bossen lagen charmante huisjes met rode daken, en overal hoorde je het vrolijke gefluit van vogels. Het personeel was zo vriendelijk dat je je meteen welkom voelde. ’s Avonds zaten we met z’n allen op het terras van ons huisje, terwijl de zon langzaam onderging achter de bomen. Met een glas limonade voor de kinderen en een wijntje voor ons genoten we van het moment.
Het waren dagen vol spel, gezelligheid en rust. Precies wat we nodig hadden.
—
🌸 Volg mij om te weten hoe onze vakantie verder verloopt… 🌸
Dit is mijn leven. 
Plaats een reactie