Dit is mijn leven.

Mijn plek vinden in Oud Gastel

Ken je dat gevoel… dat je door de straat loopt en het lijkt alsof iedereen je aankijkt? Alsof er over je gepraat wordt. Niet hardop, maar in fluisteringen die je niet kunt horen. Je weet niet waarom, maar toch voel je het. Alsof je net niet helemaal op je plek bent.

Toen we naar Oud Gastel verhuisden, zat dat gevoel vaak bij me. Ik ben geboren en getogen in oud gastel maar toch voele het als een nieuw dorp, met nieuwe mensen, nieuwe omgeving. En diep vanbinnen dacht ik: Ik wil hier niet alleen wonen. Ik wil echt een deel worden van dit dorp.
Voor de kinderen wilde ik hetzelfde. Dat ze zouden spelen, lachen, vriendjes maken – zonder die drempel die ik soms voel. En gelukkig gebeurde dat snel. Ze hadden al gauw vriendjes en vriendinnetjes, en ik zag hoe blij ze thuiskwamen. Hun ogen straalden. En weet je… dan straal je zelf ook. Want als zij gelukkig zijn, voel je dat als moeder zó sterk.


—

Mijn eerste keer als luizenmoeder

Op een dag kreeg ik de vraag of ik luizenmoeder wilde worden. Elke vakantie, op woensdag, samen met andere moeders de kinderen checken.
Ik zei meteen ja, maar vanbinnen was ik zenuwachtig. De eerste keer dat ik daar zat, kloppend hart, vroeg ik me af: Wat als ze me raar vinden? Wat als ik er niet bij pas?

En toen kwamen de gesprekken. Gewoon simpele dingen – over school, over de kinderen, over het weer. Maar die kleine gesprekken deden iets met me. Ik voelde me welkom. Er werd naar me gelachen. Er was plek voor mij.
Het klinkt misschien zo klein: even met z’n allen luizen pluizen. Maar voor mij was het groot. Het was een eerste stap. Een bevestiging: Ik hoor erbij.


—

Halloween in ons dorp

Een ander hoogtepunt? Halloween. Samen met mijn broer en schoonzus besloten we het groots aan te pakken. We hadden pompoenen, lichtjes, en overal kleine details die het spannend en gezellig maakten. We liepen uren rond met versieringen, bedachten spelletjes en zorgden dat het voor de kinderen echt een belevenis werd.

En toen de avond daar was… zag ik kinderen met open mond rondkijken, ouders die ons complimenteerden, mensen die echt genoten.
Iemand zei tegen me: “Dit was zó leuk, jullie hebben er echt iets moois van gemaakt.”
Dat moment raakte me. Want ik dacht: Dit is het. Dit is wat ik wil doen. Dingen organiseren die mensen verbinden. Die ze blij maken. Waarbij ze naar huis gaan met een glimlach.


—

Een doel groeit

Vanaf toen begon er iets te groeien in mij. Niet zomaar een idee, maar een doel.
Ik wil meer doen voor ons dorp. Voor de mensen die hier wonen. Voor gezinnen die het soms zwaar hebben.

Daarom ben ik gestart met een Sint- en Kerstactie. Het idee is simpel, maar krachtig: cadeautjes inzamelen voor gezinnen die het niet breed hebben. Want ook zij verdienen dat hun kinderen een cadeautje krijgen, dat er licht is in donkere dagen.
Ik stel me voor hoe een kind een pakje openmaakt, de glinstering in hun ogen. Hoe ouders zich even minder zorgen maken, omdat iemand aan hen gedacht heeft. Alleen al dat beeld motiveert me om door te gaan.


—

Dromen voor de toekomst

En mijn hoofd bruist van plannen. Niet alleen Sint en Kerst. Ik droom van buurtfeesten, paasactiviteiten, misschien zelfs een Valentijnsdagactie. Momenten waarop mensen elkaar ontmoeten, lachen, samen zijn.
Want samenleven is meer dan alleen naast elkaar wonen. Het is elkaar zien, iets voor elkaar betekenen.


—

Waarom ik schrijf

Naast al deze plannen ben ik begonnen met bloggen. Het begon als een manier om mijn gedachten kwijt te kunnen. Gewoon opschrijven wat er in me leeft. Maar al snel merkte ik dat het me ook hielp om verbinding te maken. Want misschien leest iemand dit die zich herkent. Of iemand die denkt: Wat mooi, ik wil meehelpen.

Schrijven voelt voor mij als ademen. Alsof ik mijn hart openleg en een stukje van mezelf deel.


—

Samen maken we Oud Gastel mooier

Ik hoop dat ik in de toekomst nog veel meer mag doen. Voor de kinderen. Voor de gezinnen. Voor iedereen die van Oud Gastel zijn thuis heeft gemaakt. Want dit dorp voelt inmiddels ook als míjn thuis. En daar ben ik dankbaar voor.

✨ Wil jij meehelpen?
Misschien door een cadeautje te doneren voor de Sint- en Kerstactie. Misschien door mee te helpen bij een activiteit. Of misschien gewoon door een glimlach te geven als we elkaar tegenkomen. Alles telt.

Spreek me gerust aan of stuur een berichtje. Want alleen samen maken we van Oud Gastel een nog warmer, hechter en gezelliger dorp. 💛